Category - Science

Inflight Internet and Inflight WiFi

Access to the Internet has become so commonplace for many of us, that even a few minutes without being able to chat with friends, upload a selfie or just catch up on your friend’s Facebook activities is compared to a catastrophe. Be it basement carparks, elevators or even deep in the Yala forest, people need to be connected.

One of the few places that have remained relatively free from demands of constant Internet access has been the seat of an airplane. Many of us are probably used to switching off our mobile devices while in flight, and amusing ourselves with inflight entertainment or trying to take a nap within the constricted space assigned (unless you are in business class).

Making inflight phone calls has been possible for a while, through onboard phones that made use of satellite communication, since 1998. Wireless communication was deemed off limits due to fears of interference with on-board systems. After receiving the all clear from the aviation authorities, in 2008, passengers using Emirates (and now many other airlines) have been able to use their mobile phones in flight. However, a voice call requires comparatively smaller bandwidth and probably made more economic sense to airlines.

While most of the world’s major airlines all provide in air Wi-Fi, flight service ranking company Routehappy’s analysis[2] from its report on “Global state of in-flight Wi-Fi” shows that on a global scale, 24% of all air miles will have some form of Wi-Fi connectivity; while in the US, 68% of air miles will have Wi-Fi connectivity. It should be noted that only 15% of all air miles of non-US airlines had Wi-Fi connectivity.

So how do you provide broadband connectivity in air?

Firstly, you have to install the Wi-Fi system in the plane – which consists of an external antenna and in-cabin systems including the internal wireless access points. Inflight communication solution providers like OnAir – which is used by SriLankan Airlines – provides both inline and retrofitted solutions for most commercial airline types. Check this video of an installation taking place on a United Airlines plane for an idea of the work required.

The inside of a plane is a difficult environment for radio signals; the tunnel shape of the cabin causes lower losses but creates power addition of local signals causing fading at certain points, while the number of passengers in the plane provide additional obstacles. Therefore, careful modeling and planning of access point placement and power settings need to be done before deployment in each model of plane.

Connecting a plane to the World Wide Web (Backhaul)

  • – Air to Ground (ATG) – Deployed in the US and Canada, cellular-based technologies are used, beaming 3G signals (EVDO in the 3GHz & 850MHz spectrum) from the ground-based towers into the sky and delivers peak speeds of 3.1Mbps. Newer versions of this technology (ATG4) increase the potential connection speed up to 9.8Mbps by using EVDO Rev B and directional antenna, which more efficiently captures the beam being sent up from the tower at ground level. [7]
  • – Satellite – For satellite connectivity, an antenna is mounted onto the top of the plane, inside a “radome” (a domed enclosure). The antenna transmits data rates at 10-30 Mbps to the aircraft. Most satellite operators currently use the Ku band (12-18 GHz band) for mobile connectivity but are looking to use the Ka band (26-40 GHz) in the near future with the advent of technologies that mitigate the rain-fading issues with the band. [7]
  • – Ground to Orbit (GTO) – This hybrid technology proposed by aero-communications service provider Gogo for planes flying in North America. GTO uses a combination of a satellite antenna on top of the plane to receive the signal and the ATG antenna under the plane to return the signal to earth and promising download speeds at a peak of 70 Mbps [1]. Inmarsat is also planning a hybrid satellite and ATG network partnering with Alcatel Lucent for the European continent [5].


Your Wi-Fi experience in the air, therefore, can vary significantly from airline/region to just the aircraft type. Inflight Wi-Fi has come a long way from the initial 332kbps incarnation when satellite bandwidth was at a premium. This year, satellite operator Inmarsat is set to launch more of its Global Xpress system [4] satellites which will be the first high-speed broadband network to span the world. This is set to offer improved downlink communications speeds of around 50 Mbps, with up to 5 Mbps on the uplink side, this version uses the Ka band and steerable spot beams to deliver high-speed broadband connectivity, and to provide capacity where and when it’s needed. With increased demand, we can expect other satellite operators to be planning to offer similar services along with GTA solutions in the near future.




3D Printing is changing the world!

The first working 3D printer – or as the process was termed back then, stereo lithography – was created way back in 1984 by Chuck Hull of 3D Systems Corp. Since the beginning of the 21st century, there has been a large growth in the sales of these machines, and is set to grow further now that their price has dropped substantially. According to Wohlers Associates, a consultancy, the market for 3D printers and services was worth US$ 2.2 billion worldwide in 2012, up 29% from 2011. As producers become more familiar with the technology, they are moving from prototypes to finished products. Last year, Wohlers reckons more than 25% of the 3D-printing market involved making production-ready items. [1]

3D printers make things from a particular material by building them up one layer at a time, rather than the traditional method of removing material by cutting, drilling or machining – which is why the process is also called ‘additive manufacturing.’ Based on the requirements, there are many techniques used in 3D printing, and with changes needed to be made on just the software level, multiple items can be manufactured without the need for costly retooling of machines. This has made 3D printing a popular way to make one-off items, especially prototype parts and craft items.

Fused Deposition Modelling

One of the most popular techniques is Fused Deposition Modeling (FDM), where an electrically heated nozzle forces out a wire or filament of thermoplastic, which sets as it cools. Multiple heads can extrude different colours. FDM is the mechanism used in many of the small 3D printers used by hobbyists, and they have become more affordable. More capable 3D printers cost much more and big industrial systems, like laser-sintering technique using machines which are capable of printing aerospace parts in titanium, cost as much as one million dollars.

Bringing 3D printing into the home

The main obstacle keeping the process from going mainstream is that in order to print something, you first need a digital model from a CAD programme turned into a series of cross section data to tell the printer what to make. Models for many common objects are freely available online. However, if you wanted to print a model of a rare or custom piece, you would have to create a digital model on your own.

That’s where the MakerBot Digitizer comes in – a desktop device that scans any object up to about 8 inches in diameter. Just place an item on its rotating platform, and the Digitizer uses two lasers and a webcam to create a 3D digital file of it within minutes. Once the digital scan is completed, an object can be manufactured right away by feeding the resulting file to a 3-D printer, which is much easier and faster than using software to design a digital model from scratch.

Makerbot Digitizer

For example, if you lose a piece from your favourite chess set, you can simply scan one of the remaining pieces and print a replica that will be identical in size and shape though maybe not in colour or weight. More significantly, astronauts aboard the International Space Station could scan and print replacement parts for broken or lost components instead of having to wait weeks for them to be delivered. [2]

Competing with Mass Manufacturing

While 3D printing has been getting a lot more attention recently, most people still see it as more of a fad or novelty. Despite the great strides in 3D manufacturing, it is not about to be used for mass manufacturing any time soon. Even though the technology is improving, the finish and durability of some printed items can still be short of the standards required. Additive manufacturing is also much slower and 3D printers can’t churn out thousands of identical parts at low costs.

3D printers do, however, have their advantage, which is why they are being used by some of the world’s biggest manufacturers such as Airbus, Boeing, GE, Ford and Siemens. Production of spare parts for older components which are out of production, development of prototypes, customised hearing aids, plastic dental braces or even prosthetic jaw bones are just some of the current commercial uses for 3D printed components.


In the US, the new F-35 fighter jets manufactured by Lockheed Martin have up to 900 parts identified that could be produced using 3D printing. The Chinese aeronautics industry also started using 3D printed titanium components and has some of the largest additive printing machines in the world, recently producing a whopping 5-meter long titanium part. [3]

Future of 3D Printing

The significance of 3D printing in mass production will rise with the development of systems that are capable of printing electrical circuits directly onto or into components. The process uses specially treated silver which can be printed using an inkjet. Using this process will also reduce waste that occurs during chemical etching for conventional circuitry. A trial system for printing mobile-phone circuits directly into the handset case was recently installed on a production line in China. If successful, it could result in slimmer phones or more room for additional electronics, or even larger batteries within a mobile phone shell.

Future of 3D printing

Calling 3D printing a novelty is definitely not justified, and while the average domestic user may not really have a need for it on a regular basis just yet, you can still use the nearest 3D printer to perhaps make a replacement for a minor vehicle part, broken cupboard handle, a protective case for a phone or any other valuables (and hopefully not to print a gun). [4]

3D printing could have a significant impact in markets such as Sri Lanka where access to customised manufacturing is limited. Much further in the future, there are plans to use a combination of bio materials and 3D printing for producing food – even tissues and organs. You are going to hear a lot more about and quite possibly use a 3D printed product in the near future.



Image Credits :,,,

Space Debris and Satellites – A junkyard above our heads – Infographic

As per data released by NASA, Earths orbit is becoming quite a crowded place with over 500,000 pieces of debris. Most of these debris come about by used rocket stages, old satellites and fragments which have come apart from satellites. About 100 tonnes of debris will fall back to earth this year alone, although there are not many cases where falling debris have caused damages down below.

Apart from the useless 500,000 space debris, we have around 750 satellites orbiting earth and providing various services. Out of the total launched space satellites, Russia have launched the most number, with the US in second.

The below infographic provides more data on the debris and satellites orbiting earth. Infographic credits

Space debris and Satellites

Initiatives of Nano Technology – What should we do?පාඨලී චම්පික ඇමතිතුමා යතුර කරකවන්නේ කොයිබටද?

මීට වසර හයකට පෙර දිවයිනේ විශිෂ්ඨතම කර්මාන්තකරුවාට හිමි රන් සම්මානය පිරි නැමීමේ වර්ණ රාත‍්‍රිය පැවති, කොළඹ ගලධාරී හෝටලයේ දී එදින ප‍්‍රධාන අමුත්තාගේ දෙසුම කළ මහාචාර්ය තිස්ස විතාරණයෝ, රත්තරං වටින කතාවක් කළේ ය. ‘අනාගත ශ‍්‍රී ලංකා සෞභාග්‍යයේ යතුර’ නැණෝ තාක්‍ෂණය බැව් එතුමෝ එහි දී සපථ කලහ. රට සංවර්ධනය කිරීම උදෙසා නිසැකවම ඉදිරියේ දී නැණෝ තාක්‍ෂණය යොදා ගන්නා බවට එතුමා පලකල අදහස ලියුම්කරුගේ සිතට ගෙන ආවේ අළුත් බලාපොරොත්තුවක් ය. එතැන් සිට ඔහු සිතා බැලූවේ මීට පෙර කිසිදාක අසා නැති නැණෝ තාක්‍ෂණය රටක ඉදිරි ගමනට මේ හැටි බලපාන්නේ කෙසේද කියාය.

මෙයින් වසර දෙකකට පසු, කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ, මානව සම්පත්, අභිවර්ධන ආයතනයේ අධ්‍යක්‍ෂවරයා වූ ආචාර්ය එච්. කේ. හිරිඹුරේගම මහතා ගේ දෙසුමකට සවන් දීමේ අවස්ථාව ලද ලියුම්කරුට, ආචාර්ය හිරිඹුරේගම මහතා විසින් නැණෝ තාක්‍ෂණය පිළිබඳව තම සිතේ ඇති කළ කුතුහලය සංසිඳුවා ගැනීමට නිසැකවම හැකි වූයේ, අග්නිදිග ආසියාවේ සිටින කීර්තිමත් නැණෝ තාක්‍ෂණවේදී ඉංජිනේරුවරයෙකු, විද්‍යාඥයෙකු වන ආචාර්ය ලිලන්ත සමරනායකයෝ, වර්ෂ 2011 දී පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු පිඨයේ දී දැන හඳුනගැනීමෙන් පසුව ය.

ආචාර්ය ලිලන්ත සමරනායකයෝ, ශ‍්‍රී ලක් මවගේ තවත් වටිනා මානව සම්පතක් බැව් වටහාගත් ලියුම්කරු ජාතික රූපවාහිනිය ඔස්සේ මෙන්ම ‘දිවයින’ ඇතුළු ජාතික පුවත්පත් ඔස්සේ ද නැණෝ තාක්‍ෂණය පිළිබඳ ඔහු සතු දැනුම රටටම හෙළි කළේ, මේ වටිනා මානව සම්පත, ධනවත් පොහොසත් රටකට විකිනීයාදෝයි යන අනියත බිය නිසා ය. කොටින් ම මෙම මානව සම්පත රැුක ගැනීම උදෙසාය.

එසේ ම පොහොසත් රටක් විසින් මොහු ගිල ගැනීමට පෙර, ඔහු සතු දැනුමෙන් නැණෝ තාක්‍ෂණය හරහා අපගේ මාතෘ භූමියට උපරිම මෙහෙවර ලබා දීමේ ද පරමාර්ථයෙනි. එහෙත් පසුකලෙක, නැණෝ තාක්‍ෂණයෙන් රට බැබලවීමට සිහින මැවූ මහාචාර්ය තිස්ස විතාරණයෝ, ජ්‍යෙෂ්ඨ අමාත්‍යවරයෙකු බවට පත් වී විවේකී සුවයෙන්, සිහින දැකීමට හා සිහින මැවීමට ඉඩහසල ලද්දේ ය. නීතීඥවරියක විද්‍යා හා තාක්‍ෂණ අමාත්‍ය පදවියට පත් වීම නිසා ය. නැණෝ  තාක්‍ෂණය සිහිනයක් නොව සැබෑවක් බවට පත්කරගත් ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මේ වන විට අප පසුකර දුර ගමනක් ගොසින් ය. අපි තවමත් රන් ආකරයක් මත හිඳගෙන බුලත් විට සපමින් හතර අත කෙල ගසමින් සිටින්නෙමු.

Nano Technology

ඕනෑම පදාර්ථයක් නිර්මාණය වී ඇත්තේ අණුවල එකතුවෙනි. පදාර්ථයේ මූලික ඒකකය වූ අණුවක ආකෘතියේ අප විසින් ඇති කරනු ලබන වෙනසත් සමඟ එකී ආකෘතිය හරහා නිර්ාමාණය වන්නා වූ නව්‍ය පදාර්ථයන් හී ඇති රසායනික හා භෞතික ගුණාංගයන් මානව වර්ගයාගේ යහපත උදෙසා යොදා ගැනීම, නැණෝ තාක්‍ෂණවේදය හරහා සිදුවෙමින් පවතී.

නැණෝ තාක්‍ෂණවේදය ගැන පළවූ ”නැනෝ තාක්ෂණය ගැන දැනගනිමු” ලිපිය බලන්න.

නැණෝ තාක්‍ෂණය උදෙසා, පර්යේෂණ සහ සංවර්ධන කටයුතු කිරීම (Research and Development) වෙනුවෙන් ලෝකයේ යම් යම් රටවල් වාර්ෂික අයවැයෙන් වෙනු කරනු ලබන අතිමහත් මුදල් සම්භාරය ගන සිතන විට එදා මහාචාර්ය තිස්ස විතාරණ මහතා දුටු සිහිනය, ඇලඩින්ගේ පුදුම පහන ලබා ගැනීමේ කතාව වාගේ යැයි යමෙකුට සිතෙන්නට ද පිළිවෙන.

වර්ෂ 2015 දී සපුරා ගත යුතු ඉලක්ක කේන්ද්‍රකොට ගනිමින් වර්ෂ 2010 දී ජර්මනිය දියත් කළ පස් අවුරුදු නැණෝ තාක්‍ෂණ අභිවෘද්ධි කි‍්‍රයාන්විතය සඳහා වෙන් කරන ලද මුදල යුරෝ මිලියන 400 කි. මෙම මුදල නැණෝ තාක්‍ෂණය වැඩි දියුණු කිරීම උදෙසා බටහිර යුරෝපීය රටක් වෙන්කළ විශාලම මුදල සේ සැලකේ.

ඉතාලියේ රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලීක දෙඅංශයෙන්ම නැණෝ තාක්‍ෂණවේදය පිළිබඳව පර්යේෂණ කිරීම සඳහා සංවිධාන සහ ආයතන 190 ක් කි‍්‍රයාත්මක වෙමින් පවතී. ඒ මගින් නැණෝ ඖෂධ (Nano Medicine) නැණෝ ඉලෙක්ට්‍රොනික්ස් (Nano Electronics) නැණෝ ප‍්‍රකාශ තන්තු (Nano Optic Fiber) නැණෝ අමුද්‍රව්‍ය (Nano Material) යන ක්ෂේත‍්‍ර වලින් උපරිම ඵල ලබා ගැනීම ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුවයි.

Nano Fiber

ජර්මනිය හැරුණ විට නැණෝ තාක්‍ෂණය උදෙසා විශාල මුදලක් වාර්ෂිකව වෙන් කරනු ලබන අනෙක් රට වන්නේ චීනයයි. එම මුදල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 250 කි. රුසියාව වාර්ෂිකව ඩොලර් මිලියන 25 ක් ද, අපේ අසල්වැසි ඉන්දියාව වසරකට ඩොලර් මිලියන 23 ක්ද, නැණෝ පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතු සඳහා වැය කරයි.

මහාචාර්ය C. N. R. රාවෝ ප‍්‍රමුඛ ඉන්දියානු විද්වතුන් පිරිසක් ඉන්දියාවේ විශ්ව විද්‍යාල පද්ධති සම්බන්ධ කරගෙන, ජාතික නැණෝ තාක්‍ෂණික විද්‍යා ප‍්‍රබෝධයක් ඉන්දියාව පුරාම ඇතිකරන ලදී. මේ නිසා රජය පිළිගත් ඉංජිනේරු ආයතන නැණෝ තාක්‍ෂණවේදය දැයේ  දරුවන් වෙත ලබා දීමට පෙරමුණ ගැනීමත්, ඉන්දියානු විශ්ව විද්‍යාලවල දොරටු නැණෝ තාක්‍ෂණවේදීන් හට වැඩි දුර අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමට මංපෙත් විවර කරදීමත් ඒ මගින් ඉන්දියානු දරුවන්ට, නැණෝ ඉංජිනේරු විද්‍යාව පිළිබඳව, පශ්චාත් උපාධි සේම ආචාර්ය උපාධිද පිරිනැමීමේ පාඨමාලා සංවිධානය වීම ද පුරා දශක දෙකක් (1990 සිට 2012* වැනි කෙටි කාලයක් තුළ ඉන්දියාව පෑ ආශ්චර්යය සැබැවින්ම කටින් බතල කොල සිටුවීමක් නොවීය.

ඉන්දියානු විද්‍යාඥයෙකු වන විනෝද් කුමාර් ගුප්තාට අනුව වර්ෂ 1990 දී නැණෝ තාක්‍ෂණ පර්යේෂණ සම්බන්ධව ලියැවී එළි දැක්වුන එකඳු හෝ ලියැවිල්ලක් මුළු ඉන්දියාවටම නැති විය.

එහෙත් මෙම තත්වය වර්ෂ 2007 දී එහෙම පිටින්ම වාගේ වෙනස් විය. වර්ෂ 2007 මුල් මාසය කීපයේ දී එබඳු ලේඛන 2200 ක් ප‍්‍රකාශයට පත් කෙරුන අතර 2007 අවසානයේ දී එම ප‍්‍රමාණය 21,000 දක්වා ඉහළ නැඟ තිබීම තුළින් විද්‍යාමාන වූයේ මහාචාර්ය රාවෝ ඇතුළු දේශ පේ‍්‍රමි විද්‍යාඥයින්ගේ ජාතික නැණෝ තාක්‍ෂණික ප‍්‍රබෝධයේ මහිමයයි. මේ වන විට ඉන්දියාව නව සොයා ගැනීම් 35 කට අධික ප‍්‍රමාණයකට පේටන්ට් බලපත‍්‍රය ද හිමි කරගෙන සිටී.

මේ වන විට අපේ අසල්වැසි ඉන්දියාව, ජපානය, ඇමෙරිකාව, එක්සත් රාජධානිය හා තරමටම නැණෝ තාක්‍ෂණවේදය අතින් ඉදිරියෙන්ම වේ. ඉතා නුදුරු දිනෙක දී උතුරු ඉන්දියාවේ චන්දිගාර් නගරයේ දී ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන සිය දහස් ගණනක නැණෝ පුරයක් (Nano city) ඉදිකිරීමට සබීර් භාටිටා (Sabir Bhatita) සම නිර්මාතෘ .(Hotmail) සූදානමින් සිටී

.Nano City

ඒ අප දකින්නේ අසල්වැසි ඉන්දියාවේ නැණෝ ආඩම්බරයයි.

වෛද්‍ය විද්‍යාව, කෘෂි කර්මාන්තය, රෙදිපිළි කර්මාන්තය සහ පරිසරය විෂයන්හීලා වර්තමාන ලෝකය නැණෝ තාක්‍ෂණය භාවිතා කරන අයුරු ආශ්වාදජනකය, විශ්මය ජනකය. මෙකී කරුණු කාරණා ගැන අධ්‍යයනය කරන කල අපට අප ගැන සිතෙන්නේ ”අනේ දෙව්දත් නුදුටු මොක්පුර” කියා ය.

මේ වන විට චෙක් රිපබ්ලික් ජනරජය ද, නැණෝ තාක්‍ෂණවේදයේ පෙරලිකාර රටක් බවට පත්වෙමින් මහපරිමාණයෙන් නැනෝ කෙදිති (Nano Fiber) නිපදවමින් සිටී. මේ වන විට චෙක් රිපබ්ලික් රාජ්‍යයේ විශ්ව විද්‍යාල 37 ක් සහ ජාතික පර්යේෂණ ආයතන 09 ක් නැණෝ තාක්‍ෂණය වැඩි දියුණු කිරීමේ පර්යේෂණයන්හි නිරතව සිටී.

කාර්මීකරණය හෝ නාගරීකරණය හෝ කුමන නමකින් හැඳින්වුව ද විෂ ඳුම් නිසා අපට නිදහසේ හුස්ම ගැනීමත් ජල මූලාශ‍්‍ර අපිරිසිදු වීම නිසා බීමට පිරිසිදු වතුර ටිකක් නොමැති වීමෙන් ද, දිනෙන් දිනම මරු තුරුලට යන වටිනා මිනිස් ජීවිත සංඛ්‍යාව වසරින් වසර වැඩි වනු පෙනේ. ලංකාවේ අපට විශේෂයෙන්, එප්පාවල හා උතුරු මැද ඇතැම් ප‍්‍රදේශවල අති විශාල ජනතාවක් වකුගඩු රෝගීන් බවට පත් වී සිටින්නේ බොන ජලයට බැර ලෝහ මුසු වීම නිසා ය. එහෙත් අද දවසේදී නැණෝ තාක්‍ෂණයට මේ විනාශයෙන් ජනතාව මුදවා ගැනීමේ හැකියාව තිබෙන බව, ඇතැම් විට, රටේ බලධාරීන් නොදන්නවා විය හැක.

බහු කාර්ය නැණෝ ද්‍රව්‍ය (Multi Functional Nano Meterials) මොළයේ හටගන්නා පිළිකා ගෙඩි :ඊර්සබ ඔමපැර*, පටක හෝ ඉන්ද්‍රීයන් හෝ රත්කිරීම තුළින් (Heating of organs, and Tissus by placing multi Functional nano meterials) ‘නැණෝ තාප ප‍්‍රතිකාර’ ක‍්‍රමවේදය : (Nano thermal Therapy) අද දවසේ දී පිළිකා ෙසෙලයන්ගේ මාරයා බවට පත් වී ඇත්තේ, කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් වල වූ සුවිශේෂි තාප සන්නායක ගුණාංගයන් නිසා ය. මේ අනුව බලන කල අනාගත ලෝකයේ, කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් සඳහා දැවැන්ත වෙළඳපොලක් නිර්මාණය වන බව ඉතා පැහැදිලිය. මෙම ලිපිය ආරම්භයේ දීම ලියුම්කරු ප‍්‍රකාශ කළ පරිදි ශ‍්‍රී ලංකාවේ අපි රත්තරං ආකරයක් මත හිඳගෙන බුලත් විට සපමින් හතර අතේ කැත කරමින් සිටින්නේ යැයි කියූ කතාව, බොරුවක් නොව, සැබෑවක්ම බවට පැහැදිලි සාක්‍ෂිය වන්නේ,

Nano Medicine

මේ වන විට අපේ පොලවෙන් හාරා ගනු ලබන මිනිරන් (VEIN GRAPHIT) වලින් ඉහත අප සඳහන් කළ විශ්මිත කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් ලෝකයේ මුල් වරට නිෂ්පාදනය කර ඇත්තේ, සිරිලක් මවගේ ප‍්‍රඥා සම්පන්න පුත‍්‍රයෙකු වූ, දැනට පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ විදුලි හා විදුලි ඉලෙක්ට්‍රෝනික ඉංජිනේරු දෙපාර්තමේන්තුවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කතිකාචාර්්‍යවරයෙකු වූ, ආචාර්ය ලිලන්ත සමරනායකයෝ නිසා ය. (වර්ෂ 2010 දී සිදු කළ ඔහුගේ මෙම නව සොයා ගැනීම වෙනුවෙන් පේටන්ට් බලපත‍්‍රයක් ලගදීම ලැබීමට නියමිතය*

අපි අපේ මිනිරන් (VEIN GRAPHIT) මෙටි‍්‍රක් ටොන් එකක් ඇමරිකානු ඩොලර් 1200 කට පිටරටට පටවමු. පිටරැුටියෝ එම මිනිරන් යොදා නිෂ්පාදනය කරනු ලබන තනි ස්ථර කාබන් නැනෝ ටියුබ්ස් (Single Wall Carbon Nano Tubes – SWCNT’S)  එක ග‍්‍රෑම් එකක් ඇ. ඩොලර් 450 ක මිළකට, වෙළඳපොලේ අලෙවි කරති. මේ වෙනස අප වටහා ගන්නේ කවදාද?

සැබවින්ම අප හිඳගෙන නොව බුදියාගෙනම සිටින්නේ රන් ආකරයක් මතම නොවේ ද? අද දවසේ අපේ රට වැටී සිටින ආර්ථික ආගාධයෙන් ගොඩ ඒමට අවශ්‍ය ස්වාභාවික සම්පත් සේම, ඉන් නිසි ඵල ප‍්‍රයෝජන ගැනීමට හැකි වටිනාම මානව සම්පත ද අප සතුව තිබිය දී ලෝකයාගෙන් ණයට සල්ලි ගෙන, අජඨාකාශයට ‘පාට සරුංගල්’ යැවීමේ සෝබන ව්‍යාපෘතිවලට කෝටි ගණන් මුදල් වැය කරනවා වෙනුවට, ලෝකයේ තුන්වැනි කර්මාන්ත විප්ලවයේ පෙරගමන් කරුවා වූ නැණෝ තාක්‍ෂණය(පමා වී හෝ* රටට දැනෙන සේ සංවර්ධනය කිරීමට, වැඩි දියුණු කිරීමට රාජ්‍ය මැදිහත් වීමක් ලබා දීම, යුගයේ අවශ්‍යතාවක් නොවන්නේ ද?

දැනට ශ‍්‍රී ලංකාවේ නැණෝ තාක්‍ෂණය පිළිබඳව පර්යේෂණ ආයතනයක්, රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික දෙඅංශයේ ආධාර මත කි‍්‍රයාත්මක වෙමින් පැවතිය ද අවශ්‍ය ප‍්‍රතිපාදන සහ යටිතල පහසුකම් වල ඌනතා නිසා ගමන සිදුවන්නේ  ඕනෑවට එපාවට ය. ජාතික නැණෝ තාක්‍ෂණික ආයතනයක් සඳහා පසුගිය වසරේ දී මුල් ගලක් ද තැබුවා මතකය. එහෙත් නැණෝ තාක්‍ෂණය ගැන මෙලෝ රහක් නැති දේශපාලන බවලතෙකුට අදාල අමාත්‍යාංශය එකල බාර වී තිබීම නිසා ඒ දේවල් ඒ අයුරින්ම සිදුවන්නට ද ඇත.

Nano Technology

විදුලි ඉංජිනේරුවරයෙකු හෙබ වූ විදුලිය හා බලශක්ති අමාත්‍යංශය නීතිඥවරියකට හිමිවීමත් නීතිඥවරියක හෙබ වූ විද්‍යා හා තාක්‍ෂණික අමාත්‍යාංශය, යලිත් වරක් විද්‍යාව දන්නා, එමෙන්ම, පරිසරයට සේම තම මාතෘ භූමියටත් මහත් සේ ආදරය කරන දේශපාලන මහත්මයෙකුට හිමිවීමත් කළු වළාවක ඇඳුන රිදී රේඛාවක් සේ ලියුම්කරු දකී. එදා, මහාචාර්ය තිස්ස විතාරණයෝ දුටු සිහිනය මෙදා සැබෑවක් කිරීමේ වගකීම පාඨලී චම්පික රණවක ගරු විද්‍යා හා තාක්‍ෂණ ඇමතිතුමා වෙතින් සිදුවනු ඇතැයි ලියුම්කරු තුළ විශේෂ බලාපොරොත්තුවක් තිබේ. මෙම ලිපිය ලිවීමට ලියුම්කරු පෙළඹ වූ නිමිත්ත ද එය මැයි.

අද අපේ රටේ ආණ්ඩු පක්‍ෂය සේම විරුද්ධ පක්‍ෂයත්, එසේම රටේ මහජනතාවත් දෑස් බැඳගෙන කණා මුට්ටිය බිදීමේ, මහා ජාතික ක‍්‍රීඩාවක නිරත වී සිටී. පහර දිය යුතු නිශ්චිත ජයග‍්‍රාහී ඉලක්කය, හුදකලා වී ඔහේ එල්ලෙමින් තිබිය දී අපි, අතැති මුගුර කිසිදු ඉලක්කයක් නැතිව, හතර අතේ වනමින්, එකිනෙකාගේ ඔලූ පලා ගනිමින් කාලය ගත කරමු.

ජාතියක් වශයෙන් නිදහස ලබා වසර 65 ක් ඉකුත් වී හමාරය. නිදහසින් පසුව අප ආ මඟ දෙස ආපසු හැරී බැලීමේ දී සැබැවින්ම අප සිනාසිය යුතු ද? නැතිනම් හැ`ඩිය යුතු දැයි අපටම නොතේරේ.

නිදහස ලැබූ දා සිට මේ දක්වාම රට පාලනය කළ උදවිය වැඩි කාලයක් ගත කළේ එකිනෙකා විසින් ඇතිකරනු ලැබූ අවුල් ලිහීමට ය. ඒවා හරියට දහං ගැට වගේ ය. ජාතිවාදී අවුල ත‍්‍රස්තවාදයක් බවට පත් වී එම අවුල ලිහා ගැනීමට අපේ රටට වසර 30 ක්ම ගියේ ය. වත්මන් ජනපති තුමාගේ දේශපාලන නායකත්වයත්, ති‍්‍රවිධ හමුදාවේ කැප කිරීමත් නොවන්නට රට තවම අවුලෙන් අවුලේමය. මෙම මාරක ගැටය ලිහා ගෙන වසර හතරකට ආසන්න වුව ද, රටේ ණය බර එන්න එන්නම වැඩි වෙමින් පවතී. එදා වේල පිරිමසා ගැනීමට බහුතර දුගී ජනතාව ගන්නා වූ වෙහෙස අපමණ ය. ඇත්තෝ කති බොති. නැත්තෝ දත්මිටිද කති.

මේ සියලූ ප‍්‍රශ්නවලට සැනසිලිදායක පිළිතුරක් ලඟා කර දීමේ ත් අනාගත සෞභාග්‍ය උදා කර ගැනීමේත්, රන් දොරටුවේ යතුර වර්තමාන විද්‍යා හා තාක්‍ෂණ ගරු ඇමති පාඨලී චම්පික රණවක මහතා අතට දැන් පත්කර තිබේ. වත්මන් අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයේ දී රටට ලැබුණ වටිනාම සම්පත එයයි.

පාඨලී ඇමතිතුමා යතුර පාවිච්චි කරන සැටියට රටේ අනාගත හැරවුම් ලක්‍ෂ්‍යය හෙට දවසේ දී තීන්දු වනු ඇත.

ජයන්ත විජේසිංහ



(විෂය මූලාශ‍්‍ර : අන්තර්ජාලය සහ

Intermational Journal of pharmaceutical science and nano technology volume 3

විශේෂ ස්තුතිය : ආචාර්ය ලිලන්ත සමරනායක, ජේ්‍යෂ්ඨ කථිකාචාර්්‍ය

පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය. ඉංජිනේරු පීඨය*

Image Credits,,,

A Sri Lankans Journey to the Edge of the World – Part 2

Note from the Editor – Earlier this year Nishadi Malalgoda from MillenniumIT got the golden opportunity to embark on an incredible journey to Antarctica. In this series of articles, Nishadi takes us through her journey and her novel experiences.  We believe the articles will give you a better understanding on the sustainability of our ecosystem and the science behind it. This is the second article on Nishadi’s experiences. The first article can be found here.

March 4th :

I woke up early morning feeling the rocking of the ship and quickly wanted to go near the balcony to watch what the sea looked like. But that was not an easy task as the moment I stepped on to the floor, I had to hold on to my bed again to stop myself falling. I inched towards the balcony and sat on a heavy chair. The sea was not the calm waters we saw in the Beagel Channel. It was full of quite rough waves smashing against the ship’s walls constantly, even sending sea spray on to the 5th floor balcony I was sitting in.

Inside the ship

Because of the seasickness tablet I kept taking every 8 hours since yesterday, I was able to keep my head up. But I definitely felt the unmistakable signs of seasickness. As I went down to breakfast, I had to hold on to the support railing on the wall. It was lined with sickness bags people could use in case of emergency. Most people were in the same state as I was. There were a few lucky ones who just didn’t feel any difference and another few unlucky ones who felt it really bad irrespective of any remedies and had to stay in bed all day. The day was quite lightly arranged with optional sessions like revisiting knots and wildlife identification for those who feel healthy enough to attend. The others were advised to stay in bed to avoid getting sicker until the worst of the Drake passage was behind us by the next day morning.

March 5th :

Drake passage came to an end in the morning today and the first sighting of the Antarctic continent was supposed to happen any minute towards lunch time. The ship’s rocking stopped and the waters became calmer than you could imagine. Every now and then there were announcements going on the ship’s speaker about sightings of humpback whales and orcas (killer whales) all around the ship, most of the time mere meters away. The blow of a whale, i.e. the spraying of water high up into the air which they do from the top of its head time to time is the easiest way to identify a whale even when they are far away in the horizon.

Antarctica first glimpses

The first iceberg came into view around mid-day which was one of the most exciting events. Once we had sighted the first iceberg, they just kept on appearing everywhere. On the radar screen at the ship’s bridge, i.e. the control room of the captain, you could see iceberg’s lining our path in a 360 degree angle. The first part of the Antarctic continent that we saw was the Smith island which was again another exciting event. An island of mountains, completely covered in snow was a breathtaking view.


Before we were to do our first landing, again a whole bunch of safety sessions were held reminding us on how to look after ourselves, this time also including rules on approaching wildlife, i.e. penguins and seals we would soon meet. We did our first landing at Mickelson harbor. We got onto small boats called Zodiacs in groups and made our way towards the Mickelson harbor. We could spot the penguins dancing around on the snow around the shores from quite far away. This first colony we saw contained of Gentoo penguins. It was the “mulding” season of baby penguin chics which is when they shed their soft feathers to build up the water proof feather layer and therefore the whole area was covered in snow in addition to snow. Until the penguin chics are able to go into water to hunt, their mothers and fathers were around for feeding them.

Antarctica Penguins

Also in the shores next to penguins were several Fur seals, who were either dozing off or were growling at each other and engaging in small playful fights. With penguins we tried to maintain at least a 5 meter distance where as with the seals we maintained around a distance of 10 meters owing to the sight of their sharp, pointy teeth.

Antarctica Seals

March 6th :

The expedition team went camping in the snow,on the shores of a beautiful little island called “Ronge” island absolutely covered in snow. We built walls of snow around the areas we would sleep into protect ourselves from the chilly wind. We all slept next to one anotherinside sleeping bags wearing on average 5 layers, just on the snow under the starry skies. Just getting inside the sleeping bag on the snow wearing all those layers and getting comfortable was challenging enough. But as the temperatures dropped to levels you don’t fancy finding yourself in, while stranded in the middle of an island in Antarctica, there is nothing other than the spectacular starry skies with shooting stars and satellites and constellations that were unheard of, that could help you get through the night.

Antarctica camping

Looking at that beautiful black blanket with a million fireflies stuck in it while freezing my whole body out, I hardly slept. By morning, ice had built all around my sleeping bag and my backpack. We had to pack up all our stuff and break down the snow walls we had built which was as hard as building them as they had hardened themselves over the night. Although I was cold, hungry and badly sleep deprived, I came back to the ship again with a heart leaping with pride for surviving  a night of camping on the Antarctic and also with a picture in my mind of the t-shirt I am going to buy at the ship’s gift shop which reads “Antarctic Camping Survivor”.

Introduction to Nano Technology – Part 2නැනෝ තාක්ෂණය ගැන දැනගනිමු – දෙවන කොටස

නැනෝ තාක්ෂණය ගැන දැනගනිමු – පළමුවන කොටස

හරිත නැණෝ තාක්‍ෂණය (green nano technology) ඔස්සේ සිදු කෙරී ඇති පර්යේෂණ මගින් හෙට ලොවට යහපත් පරිසරයක් බිහි කිරීමේ මාවත උදා වී තිබේ.

නිෂ්පාදන කි‍්‍රයාවලියන් උදෙසා අවම බලශක්තියක් යෙදවීම සහ සැමවිටම පාවිච්චියට ගැනීමෙන් පසු ඉවතලන දෑ ප‍්‍රතිචක‍්‍රීකරණය කිරීම, පරිසර හිතකාමී අමුද්‍රව්‍ය භාවිතය වැඩි වර්ධනය කිරීම සේම, බිලියන සංඛ්‍යාත වූ ලෝක ජනතාවට, නැණෝ තාක්‍ෂණ ක‍්‍රමවේද භාවිතයෙන් විෂබීජ, අපිරිසුදු දෑ ඉවත්කොට පෙරා, පිරිසිදු කළ පානීය ජලය ලබා දීම, ලෝකයේ මීලඟ කර්මාන්ත විප්ලවය වේ.
ද පැසිෆික් නොර්ත් වෙස්ට් නැෂනල් ලැබොරටරි (The Pacific North West Laboratory) මගින් සිදු කළ පර්යේෂණයක දී ආදේශක සිලිකා අංශු මගින් ජලයට මුසු වී ඇති විෂ කොටස් ඇඳගැනීම නිසා ජල මූලාශ‍්‍ර අපවිත‍්‍රවීමෙන් සිදුවන හානිය හා ජල දූෂණය වලක්වා ගැනීමට හැකි වී තිබේ.

මේ අනුව බලන කල වත්මන් සමාජ ප‍්‍රගමණය උදෙසා නැණෝ තාක්‍ෂණ ක‍්‍රමවේදයන් භාවිතා කිරීම තුළින් පරිසරය, සෞඛ්‍ය සහ ආරක්‍ෂාව සුරක්‍ෂිත කිරීමට, සුවිශාල වූ ඉඩහසරක් ඇති කෙරෙමින් පවතින බව පිළිගැනීමට අප මැලිවිය යුතු නැත.

කාර්මික විප්ලවය ලෝකයටම ලබා දුන් එක් භයානක අතුරුඵලයක් වූයේ පිළිකා රෝගයයි. සාමාන්‍යයෙන් විවිධ රෝග පීඩා, අතුරු අන්තරා යනාදිය හේතුවෙන් ලෝක ජනගහනයෙන් මිලියන 58-65 අතර ප‍්‍රමාණයක් එක් වසරක දී මිය යති. සාමාන්‍යයෙන් මෙම මරණ අතුරෙන් 13% – 15% අතර ප‍්‍රමාණයකටම මරණ වරෙන්තුව වූයේ පිළිකා රෝගයයි. වර්ෂ 2015 වන විට ලෝක ජනගහනයෙන් මිලියන 09 ක් පිළිකාවෙන් මිය යන බවත්, වර්ෂ 2030 දී එම සංඛ්‍යාව මිලියන 11.4 දක්වා ඉහළ යන බවත් පෙන්වා දී ඇත්තේ 2006 ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය නිකුත් කළ වාර්තාවකට අනුවය.

පිළිකා වර්ග හඳුනාගැනීම, නිරීක්‍ෂණය, නිවැරදි ඉලක්කයට ප‍්‍රතිකාර කිරීම නැණෝ තාක්‍ෂණ ක‍්‍රම හරහා පහසු වී තිබේ. වසරකට 15,000 පමණ පිරිසක් පිළිකා රෝගීන් බවට පත්වන අපේ රටට ද මෙම සොයා ගැනීම් හෙට දවසේ දී ආශිර්වාදයක් වනු ඇත.

පිළිකා වර්ග විශේෂයෙන්ම පිරිමින්ගේ, ෆොස්ටේ‍්‍රට් ග‍්‍රන්ථිය ආශ‍්‍රිත පිළිකා හඳුනා ගැනීමට ප්‍රෝටීන් ආස්තරණය කළ (protein coated nano wires) නැනෝ වයර් යොදා ගැනේ. සාමාන්‍ය වෛරසයකට වඩා පස් ගුණයකින් කුඩා වූද ඉතා ශක්තිමත් සේද නූලක් බදු දීප්තිමත් සිලිකා විශේෂයකින් මෙම නැනෝ වයර් නිපදවා තිබේ.
පිළිකා ෙසෙලම ඉලක්ක කොට, අනෙකුත් ෙසෙල හා පටක වලට හානි නොවන පරිදි පහර දීමටත්, විනාශ කිරීමටත් හැකියාව ඇති, නැනෝ ෂෙල්ස් (nano shells) නමැති පිළිකා ෙසෙල ඉලක්ක කොට විනාශ කර දැමීම නූතන ක‍්‍රමවේදය වර්තමානයේ අප අත්දකින තවත් එක් නැණෝ හාස්කමකි.


මීට අමතරව පිළිකා මර්ධන ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රමයේ දී විශිෂ්ඨතම නැණෝ තාක්‍ෂණික භාවිතය බවට පත් වී ඇත්තේ කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් (carbon nano tubes) ඇසුරෙන් සිදු කරනු ලබන ප‍්‍රතිකර්මයයි. කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් වර්ග තුනකි. එකක් තනි බිත්තියේ කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් ය. (single wall carbon tubes) අනෙක් වර්ග ද්විත්ව සහ බහු ස්ථර කාබන් නැණෝ ටියුබ්ස් ය. (multi walled carbon tubes) සිලින්ඩාකාර හැඩැති මේවා සුවිශේෂි විද්‍යුත් හා තාප සන්නායක ගුණාංගයන්ගෙන් හෙබි ඉතා ශක්තිමත් නැණෝ කාබන් ටියුබ්ස් වීම නිසා, නිවැරදිව පිළිකා ෙසෙලයටම පහර දී ඒවා විනාශ කිරීම සඳහා පාවිච්චි කරනු ලබයි. පිළිකා නාශක ඖෂධ වර්ග ඒ කරා රැුගෙන යෑමට වර්තමානයේ දී නැණෝ කාබන් ටියුබ්ස් භාවිත කෙරේ.

Image Credits, Juan Lobo

Introduction to Nano Technologyනැනෝ තාක්ෂණය ගැන දැනගනිමු – පළමුවන කොටස

ඕනෑම පදාර්ථයක් නිර්මාණය වී ඇත්තේ අණුවල එකතුවෙනි. පදාර්ථයේ මූලික ඒකකය වූ අණුවක ආකෘතියේ අප විසින් ඇති කරනු ලබන වෙනසත් සමඟ එකී ආකෘතිය හරහා නිර්මාණය වන්නා වූ නව්‍ය පදාර්ථයන් හී ඇති රසායනික හා භෞතික ගුණාංගයන් මානව වර්ගයාගේ යහපත උදෙසා යොදා ගැනීම, නැණෝ තාක්‍ෂණවේදය හරහා සිදුවෙමින් පවතී.

කුඩා බව, වේගවත් බව හා ලාභදායිකම නිසා නැණෝ තාක්‍ෂණය ලොව පුරා ජනප‍්‍රියව පවතී. නැණෝ මීටරය එහි වූ මිණුම් දණ්ඩයි.

අප හඳුනන මීටරයකින් බිලියනයකින් එක් කොටසක් වූ නැණෝ මීටරයක විෂ්කම්භය අපගේ කෙස් ගසක විෂ්කම්භයට වඩා 50,000 වාරයකින් කුඩා ය. නැණෝ අංශුවක් එල්ලේ ක‍්‍රීඩා කරන පන්දුවක් සමඟ සසදා බලන්නේ නම් එල්ලේ පන්දුව නැණෝ අංශුව මෙන් 10^7 වාරයක් (10,000,0000) විශාලය.

ප‍්‍රමාණය එසේ වුවද, නැණෝ තාක්‍ෂණික නිමැයුම් හා ද්‍රව්‍ය ගැන සලකා බැලීමේ දී, ඒවායේ වු සැහැල්ලූ බව, ශක්තිමත් බව, විනිවිදභාවය සහ කි‍්‍රයාශීලිභාවය, ඉක්මන් ප‍්‍රතික‍්‍රියාකාරීභාවය වැනි ගුණාංග සහ වෙනත් ද්‍රව්‍ය හා මිශ‍්‍ර කිරීමෙන් පසු එකී ද්‍රව්‍යයන්ට ලබාදෙන අතිමහත් ශක්තිය හා කර්යක්‍ෂම බව නැණෝ තාක්‍ෂණය කෙරේ ලෝකයේ ම අවධානය යොමු වීමට හේතු විය.

වර්ෂ 2015 දී සපුරා ගත යුතු ඉලක්ක කේන්ද්‍රකොට ගනිමින් වර්ෂ 2010 දී ජර්මනිය දියත් කළ පස් අවුරුදු නැණෝ තාක්‍ෂණ අභිවෘද්ධි කි‍්‍රයාන්විතය සඳහා වෙන් කරන ලද මුදල යුරෝ මිලියන 400 කි. මෙම මුදල නැණෝ තාක්‍ෂණය වැඩි දියුණු කිරීම උදෙසා බටහිර යුරෝපීය රටක් වෙන්කළ විශාලම මුදල සේ සැලකේ.

බලශක්තිය, දේශගුණය, සෞඛ්‍යය සහ ආහාර, ආරක්‍ෂාව සහ සංචලනය (mobility) යන ක්‍ෂ්ත‍්‍රයන්හි සංවර්ධනය සහ අධි තාක්‍ෂණික උපාය මාර්ග වැඩි දියුණු කිරීම, නැණෝ තාක්‍ෂණික ක‍්‍රමවේදයන් තුළින් තම දේශය වෙත දිනා ගැනීම එහි අපේක්‍ෂාව යි.

ජර්මනිය හැරුණ විට නැණෝ තාක්‍ෂණය උදෙසා විශාල මුදලක් වාර්ෂිකව වෙන් කරනු ලබන අනෙක් රට වන්නේ චීනයයි. එම මුදල ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 250 කි. රුසියාව වාර්ෂිකව ඩොලර් මිලියන 25 ක් ද, අපේ අසල්වැසි ඉන්දියාව වසරකට ඩොලර් මිලියන 23 ක්ද, නැණෝ පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතු සඳහා වැය කරයි.


කෘෂි කර්මාන්ත විෂයෙහිලා හඳුන්වා දී ඇති නැණෝ සෙන්සර් (nano sensors) නමැති සංවේදී උපකරණ මගින් කෘෂි කාර්මික බවභෝග වර්ධනයේ දී ඒවායේ නිරෝගී භාවය නිරීක්‍ෂණය කොට දත්ත ලබා දීමත්, සක‍්‍රීය නැණෝ අංශු මගින් පසෙහි වූ අහිතකරතාවයන් ඉවත් කරලීමත් සිදු කෙරේ. මෙබදු නැණෝ සෙන්සර් ජාලා පද්ධති මගින් භව භෝගයන්ට වෛරස් වර්ග මගින් වැළදිය හැකි රෝග කල්තියා හඳුනා ගැනීම, පසෙහි සරු බව සේම, භෝග වලට ඉතා කාර්යක්ෂමව, වර්ධනයට අවශ්‍ය පොහොර සහ කෘමි නාශක නැනෝ කැප්සුල (nano capsuls) මගිවන් නිශ්චිත ඉලක්කයටම ලබා දීම සැබැවින්ම විශ්ම ජනකය. තවද මේ වන විට ආහාර සැකසීම සේම සෞඛ්‍යාරක්‍ෂිතව ගුණාත්මක භාවයට හානි නොවන පරිදි ආහාර වර්ග ඇසුරුම් කිරීමට ද නැණෝ තාක්‍ෂණය වර්තමානයේ දී භාවිතා කෙරේ.

මීට අමතරව පශු සම්පත සංවර්ධනය සඳහා ද වර්තමාන ලෝකය නැණෝ තාක්‍ෂණය භාවිතා කරයි. නැණෝ අංශු මගින් පශු සම්පත සඳහා වර්ධක හෝමෝන, එන්නත් සහ ජාන ඉංජිනේරු තාක්‍ෂණය සඳහා DNA භාවිතා කිරීමේ ක‍්‍රමවේද පහසු කොට තිබේ.

රෙදි පිළි කර්මාන්තයෙහි නව මානයක් ඇති කරමින් රෙදි සේදීමේ දී වදයෙන් ඔබව මුදවා ගැනීමට දැන් නැණෝ තාක්‍ෂණයට හැකි වී තිබේ. නැණෝ පර්යේෂකයින් විසින් සාර්ථකව අත්හදා බලා ඇති පරිදි වූල් (wool) වර්ග සහ සිල්ක් (silk) වර්ග වල රෙදි, නැණෝ තාක්‍ෂණය ඇසුරෙන් නිපද වූ මේවා (nano fabric) එහි රැදෙන කුණු පැල්ලම් නැණෝ අංශු මගින් කා දැමීම නිසා ගෙදර ගෘහණියට හෝ ඔබට රෙදි සේදීම ගැන ඉදිරියේ දී කරදර විය යුතු නොවේ.

එසේම මේ අයුරින්ම නිපද වූ නැණෝ රසායනික දියර මගින් (ස්පේ‍්‍ර කිරීම මගින්) ඔබගේ මුළු තැන්ගෙයි ඇති දැලි කුණු සහමුලින්ම ඉවත් කර දමනවා පමණක් නොව ඒවා යලි එකතු වීමද වලකා දමයි.

නැනෝ තාක්ෂණය ගැන දැනගනිමු – දෙවන කොටස

A Sri Lankans Journey to the Edge of the World – Part 1A Sri Lankans Journey to the Edge of the World – Part 1


Note from the Editor – Earlier this year Nishadi Malalgoda from MillenniumIT got the golden opportunity to embark on an incredible journey to Antarctica. In this series of articles, Nishadi takes us through her journey and her novel experiences.  We believe the articles will give you a better understanding on the sustainability of our ecosystem and the science behind it. 

The Journey : Focus on Sustainability

The whole expedition was focused on the theme Sustainability. The expedition team had invited several experts in the field of Sustainability and Climate Change to be a part of the expedition and the knowledge and experience they had to share with us was invaluable. There were many workshops, speeches, discussions, debates that took place on board the ship whenever we were not cruising or hiking in the continent.

Although everyone had heard about climate change taking place around us and most of them agree with it, I had not imagined the gravity of it and the serious and imminent danger we are in because of our own actions until I saw the facts and figures presented to us during those sessions. The rate at which glaciers are shrinking (refer the comparison pictures of the Martial Glacier), rate at which we are releasing CO2 to the atmosphere taking its possible repercussions for granted (refer, rate at which rain forests are disappearing off the face of the earth (refer were just a few of the alarming statistics we came across. Not only did those sessions make a concept that was always known to us seem all of a sudden absolutely real, but they also re-enforced some of the known ways of managing climate change that we have always been taking for granted and introduced us to several new thinking patterns on how to tackle this problem for the betterment of generations to come.

The Journey : The Route Taken

Route to Antartica

 The Expedition route(A-The complete route, B- The Antarctica route zoomed in)

The Journey : The Daily Journal

February 28th :

All team members had arrived in Ushuaia, the southernmost city of the world by the end of the day. There were 78 enthusiastic members from 28 countries around the world gathered in 2 beautiful hotels in the city. Everyone had the same adventurous sparkle in their eyes irrespective of how many long hours they had been traveling to get here. The day was dedicated for registration, equipment and gear checks and for informal introductions. I was sharing my room with a lovely Nepalese girl and as soon as we had freshened up and finished the formalities, we set out with a bunch of other team members to explore the city of Ushuaia. No matter how tired everyone was, no one could just sit and relax when remembering the exciting journey ahead. By the time I got into bed, it was quite late. Reminding myself of the even more exciting day to be expected tomorrow, I drifted off getting a few hours of much needed sleep.


Ushuaia, the southernmost city

March 1st :

I was woken up around 6am by the tiny ray of light that was falling on my face through the curtains. As I slowly got out of bed and pulled the curtains apart, the view that caught my eyes made my jaw drop. The sunrise seen from the city of Ushuaia was a spectacular site. The beautiful city at the edge of the South American continent opening up to the Beagel Channel was slowly rising up while basking in the warmth from the early morning sun.


Rob’s first visit to the south pole in 1986 

The day started with a welcome speech by Sir Rob. While he teased us about the exciting adventurers that lay ahead he also stressed to us the enormous responsibility that lay upon our shoulders. He reminded us how lucky we are to get the chance to set foot in one of the most remote and inaccessible places in the world.  He went on to describe how Antarctica is a symbol of freedom, peace and hope owing to the Antarctic treaty which prevents any country claiming ownership of it and prevents any military activity taking place on it. Antarctica being the only continent unexploited by humans, leaving its wildlife unaware of anything called fear, is almost a sacred place and Rob made sure we understood the gravity of this journey and how much trust is being placed up on us to make us a part of this journey.

Apart from the many sessions that were carried out for the team members to get to know each other, there was a very important training session on “roping”. During this session we learnt about various knots that come in handy when we are roped to one another in our teams while doing dangerous hikes up steep mountains. There was an experienced mountaineer in Rob’s team who instructed everyone on the different roping techniques and we had a lot of practice tying different knots in preparation for our first hike coming up the following day.

Rope Training

Rope training

March 2nd :

Today was our first outdoor team activity of the program, hike up the Martial Glacier. Although the Martial Glacier is hard to miss in the Andes mountain region, if you have only seen a picture of it from a few decades ago, it might be a while before you can recognise it. A lot of its ice has disappeared owing to the increase in global warming our planet is going through. Even 2 pictures that are only around 15 years apart taken in the last decade or so indicate disappeared patches of ice. With all of that in mind, our team embarked up on our hike. There were beautiful water streams flowing down on either side of us all the way from the top of the glacier. The town, Ushuaia which is located at the base of the mountain range survives off the water from these beautiful streams. It was quite disturbing to learn that as the glacier retreats, these beautiful water streams are going to slowly disappear. That also means that pretty soon Ushuaia is going to have to find other ways of getting fresh water.article

 Martial Glacier in the late 90’s (Photo credits

Glacier after

 Martial Glacier in 2013

Half way up our journey, we were required to be roped up as the path was becoming much narrower and steeper. That is the first time all the rope training we got during our training started coming in handy. Those who were at the ends of the ropes were required to tag their carribenas to a figure 8 knot on the rope and those in the middle were required to tag their carribenas to a butterfly knot. The path twisted and turned as we moved upwards. Little by little we got to the top. The view from the top of the glacier was one worth every bit of the journey. But along with the excitement of getting to the top, we could not help feeling quite somber at the same time when we saw the sign posts that marked the places where the ice had been during the same time last year. Global warming is slowly killing the Martial glacier…

March 3rd :

3rd of March, being the day we would board the ship and finally start our journey to Antarctica, brought with it an amazing atmosphere. Everyone was talking to each other excitedly and hurriedly making calls and sending emails to their loved ones updating them on the details of the journey so far, as any communication once we are out in the sea might not be reliable. There were many sessions carried out during the day, all to do with safety – how to take care of yourself when we are on the ship and out on the deck, ensuring we are aware and prepared for the worst that can take place on board a ship, etc.


The sea spirit, our home for 11 days

Around 5pm, we started boarding the magnificent Sea-Spirit that will be our home for the next 11 days. It is a very luxurious ship, with a lovely ship crew as well as a group of very knowledgeable and experienced expedition staff. Once we had found our cabins and tucked away our luggage, we all went out on to the deck to witness this historical moment of leaving the safe shores of Argentina. We watched the ship’s anchors being lifted and its ropes being released and waved goodbye to those ashore starting our journey south through the Beagel Channel, to the very end of the world.

From that moment onwards, many sessions started at the ship’s lecture hall one after the other, in order to equip us with all the knowledge we would require for this journey. Most of them again were on safety. As 2041 as well as the expedition staff’s first priority was given to safety, they were not going to take any chances by leaving any important detail left behind. In addition to the safety lessons, there were also sessions on the types of wildlife we would find in the Antarctic waters and the continent and the types of icebergs and different kinds of ice and glaciers we would see (which was conducted by a glaciologist – the first time I heard of such a specialty!). We were also alerted to the most difficult part of the journey that was going to start around midnight tonight, the crossing of the Drake Passage, the roughest sea passage in the world. During this crossing, seasickness is to be expected to be felt by at least 80% of a group of people like us. Therefore we were all advised to either take the seasickness medication that was freely available at the ship’s reception or wear any seasickness patches or seasickness wrist bands people had brought with them. We all went to bed that night expecting to be rocked to sleep soon as the ship enters the Drake Passage.

Await Part 2…


About the Author :

Social work and travelling have always been 2 of my biggest passions. The opportunity to join Sir Robert Swan on an expedition to Antarctica to raise awareness on sustainability to help save our planet was a journey that combined both of them. I hope this rare opportunity I got will hopefully be a stepping stone to a much greater contribution I can make to the world to ensure as many people as possible embrace sustainable living.

I hold a Master’s degree in Analytics and two Bachelor’s degrees in Physical Science and IT respectively. I currently work at MillenniumIT as a Consultant. I have been involved in various social service projects within Sri Lanka as well as overseas. My most memorable involvement so far has been the 3 months I spent in an orphanage in Malawi as an Education and Youth Support Volunteer.

About MillenniumIT/LSEG :

LSEG and MillenniumIT are deeply committed towards sustainability and have invested in promoting sustainability practices in the workplace for a long time. At MillenniumIT, there are already many practices like Rain water harvesting, Recycling and Communal transportation that they have been involved in for a long time. LSEG saw the chance to send an employee on the 2041 expedition as a great opportunity and the perfect fit with their, and MillenniumIT’s current sustainability practices. The group took advantage of this expedition in order to create a sustainable champion for the group by investing in an employee to be a part of such a unique experience.

About 2041 :

In the year 2041, the Protocol on Environmental Protection to the Antarctic Treaty which currently prevents any drilling or mining activity from being carried out in the continent in search of more resources for mankind, could potentially be modified or amended. The aim of the 2041 organization, founded by Sir Robert Swan, is to work towards the continuing protection of the Antarctic Treaty so that the last great wilderness on earth is never exploited.

Contactless electronic payment cards – are they for us?

Even a casual visitor to Hong Kong will not fail to notice the ubiquitous purple, yellow and green signs marked “Octopus” — displayed on everything from shop counters to vending machines to trains and buses. You will see locals of all ages waving similarly colored cards over readers in almost all cases where you would usually expect them to use coins. “Octopus” is a contactless smartcard — simply waving it over a reader will deduct a specified amount from your personal account, which can be reloaded with money electronically.

The scheme in itself is nothing new or fascinating. What is fascinating is that the system has been in operation since 1997 and 95% of the region’s population use it with ease for a variety of purposes, generating about HK$130 million worth of transactions every day.

It is also fascinating that the system has never been successfully hacked. While many North American and European cities use similar smartcards for their public transport systems, the Octopus card is used almost everywhere. Wherever a credit card reader is present, an Octopus card reader will most likely be present as well. You could even board buses that look as dilapidated as the private buses you get in Colombo, and find a card reader near the door. Hong Kong is a case study in how such a system may be practically implemented.

Colombo is a city that clearly has bigger needs that a contactless payment card, but let us look at the hypothetical pros and cons nonetheless.

Coins have become an expensive problem for the Sri Lankan mint — they have become more expensive to produce than the value they represent. While the government has responded by reducing the mass and composition of the coins, much greater savings can be achieved by switching to a contactless smartcard for making small payments (such as bus fares).

There are significant differences between using a contactless smartcard and a credit card. The smartcard never leaves your hand (you wave it over the reader when the cashier tells you or the machine prompts you) and it cannot be used to perform CNP (“card not present”) transactions by using a number (as in online transactions). The card has to be physically present. Readers usually display your card’s balance immediately after the deduction is made — no monthly bills or interest are involved. However, like credit cards, they can be cancelled if stolen — these cards are not transferable.

Yet another thing to consider is consumers’ tendency to overspend with credit cards — unless an SMS alert system is setup, there is no running balance indication. Since an Octopus-like system displays an immediate balance, consumers may be less likely to overspend. They will definitely not spend beyond their means because the system is based on debit.

In terms of difficulties, the biggest problem would be getting vendors to adopt the system and the initial capital cost of deploying readers at vendor premises.

Bus conductors are unlikely to look at the system kindly, given how it might put them out of a job. Getting the general population — especially in and around Colombo — to adopt the system is less likely to be a problem.

Keeping Hugo Chavez alive, after death?

After 14 years as the president of Venezuela, Hugo Chavez died when he was 58. His death was announced 4 days later, based on the tradition followed by socialistic countries in announcing deaths of their leaders. First they strengthen their borders and take internal security measures to make sure that their enemies cannot take advantage of the situation; then only they announce the incident to the public. With US as their key enemy, it is no wonder why they do that!

Chavez’s official funeral is on 15th Friday and his body will be embalmed to keep him look alive to his followers in the next few decades to come. This again is seen commonly in socialists and communists. Chavez is going to get the same treatment that Vladimir Lenin, Ho Chi Minh, Mao Tse-Tung got. Highly successful chemicals and the embalming process used remains a secret in the hands of socialists.

Just like Chavez, dead bodies of yours and mine are likely to get the embalming treatment when the time comes. The difference is that the embalming job is simple for an average persons body, to keep it look good for a few days. But for Chavez, it needs to remain for decades. This is not the job for the local funeral agent; but for a embalming specialist.

Decomposing of the human body starts immediately after death. Intestines as well as respiratory tract will be attacked by the bacteria; enzymes generated in the body starts to self-destruct. Formalin is the most common and widely used chemical used to kill the bacteria and stabilize the enzymes. Formalin is Formaldehyde(CH2O) dissolved in water. When formalin is pumped into the blood circulation system, it strengthens the proteins of the cells and makes them stiff. These high end embalmer specialists use a super strong solution of formalin with better purity values with other preservatives added to increase its effectiveness.

One problem with formalin is that it dries the body tissues by absorbing water. Muscles starts shrink and shrivel and the body will “age” due to this. Therefore Vaseline is a commonly used as a moisturizer to prevent this. To keep fingers of the dead body looking alive, wool wax (lanolin) is applied.

Tissue decomposition is expressed by the body temperature. Lower the temperature, higher the effectiveness of the treatment. Thus the Body is usually kept under 7 Celsius in a closed container. The container fluid as well as body clothing will be changed regularly to maintain the freshness. Caretakers of Chavez will have to closely examine his body to see signs of deterioration.

Chavez Funeral

Whatever embalmers do, embalmed bodies have expiry dates. They cannot keep the bodies forever. All this is done by the government of Venezuela to keep their great leader under showcase as long as possible and show to the world that they are still living. Similar needs of ancient Egyptian kings were fulfilled using mummification which is a much superior technique in terms of the time to expiry. Many believe that the secret ingredients used for mummification are uncovered to a certain extent and is also used for modern day high end embalming; and to make Chavez look alive.